دن هوسر، نایب رئیس سابق راکستار گیمز و یکی از نویسندگان اصلی Red Dead Redemption، در تازه ترین صحبت های خود ابراز شگفتی کرده است. او بیان کرده که از شدت خشم و نارضایتی برخی از بازیکنان پس از پایان بندی این بازی شوکه شده است. تصمیم راکستار برای به پایان رساندن داستان جان مارستون با مرگ او، واکنشی قوی و غیرمنتظره را برانگیخت. این واکنش نشان دهنده پیوند عمیق بازیکنان با شخصیت جان مارستون و دنیای Red Dead Redemption بود، پیوندی که حتی سازندگان نیز انتظار آن را به این شکل نداشتند.
این پایان بندی که در سال 2010 عرضه شد، با ترغیب به انتقام جان مارستون از رهبر سابق گروهش، داچ ون در لیند، در ابتدا پیچش داستانی بود که در آن زمان بسیار نوآورانه به شمار می رفت. بازی های ویدیویی در آن دوران، به ندرت چنین رویکرد جسورانه ای به پایان بندی داستان خود داشتند. پس از رویارویی نهایی، جان به جای آرامش، در خانه خود مورد حمله قرار می گیرد و کشته می شود؛ پایانی که برخلاف کلیشه های رایج در بازی های ویدیویی بود. چنین پایانی، هم از نظر روایی و هم از نظر ساختاری، یک گام بلند به جلو محسوب می شد. این تصمیم، نه تنها مخاطبان را غافلگیر کرد، بلکه به عنوان یک نمونه برجسته از روایت گری در بازی های ویدیویی مورد تحسین قرار گرفت.
هوسر اشاره می کند که تصمیم به کشتن شخصیت اصلی، با چالش های فنی و داستانی قابل توجهی همراه بود. راکستار باید به این فکر می کرد که چگونه بازی جهان باز را پس از مرگ شخصیت اصلی ادامه دهد. حفظ حس آزادی و امکان کاوش در دنیای بازی، پس از مرگ قهرمان داستان، نیازمند یک راه حل خلاقانه بود. ایده انتقال کنترل به جک، پسر جان، مطرح شد اما نیاز به جهش زمانی سه ساله داشت تا جک به سن مناسبی برای ادامه بازی برسد. این جهش زمانی، به منظور حفظ باورپذیری دنیای بازی و ایجاد یک منطق داستانی منسجم، ضروری بود.
تیم سازنده درگیر ارزیابی این موضوع بود که آیا آن ها توانایی پیاده سازی گیم پلی و روایت داستان در نقش جک را دارند و چگونه این تغییر شخصیت بر ساختار بازی تاثیر می گذارد. سوالات فنی و داستانی متعددی در این زمینه مطرح بود که راکستار باید به آن ها پاسخ می داد. آیا جک می تواند یک قهرمان جذاب و قابل همذات پنداری باشد؟ آیا ماموریت ها و فعالیت های جانبی در نقش جک، همچنان سرگرم کننده و چالش برانگیز خواهند بود؟ پاسخ به این سوالات، تعیین کننده موفقیت یا شکست این ایده بود.
هوسر می گوید با وجود درک این که داستان به این پایان نیاز دارد، از شدت عصبانیت برخی از بازیکنان شگفت زده شد. او توضیح می دهد که بازیکنان در قبال داستانی که به طور مشترک با بازی ارائه شده است احساس مالکیت می کنند و این حس می تواند باعث بروز واکنش های شدید به پایان بندی شود. این احساس مالکیت، ناشی از ساعات بی شماری است که بازیکنان در دنیای بازی صرف کرده اند و با شخصیت ها و رویدادهای آن ارتباط برقرار کرده اند. با این حال، او همچنان بر این باور است که این تصمیم، جسورانه و در راستای حفظ اصالت راکستار بوده است. راکستار همواره به خاطر اتخاذ رویکردهای غیرمتعارف و به چالش کشیدن انتظارات مخاطبان شناخته شده است.
هوسر در ادامه اشاره می کند که رویکرد مشابهی را در Red Dead Redemption 2 نیز در پیش گرفته اند. به نظر می رسد راکستار قصد دارد با اتخاذ تصمیمات غیرمنتظره و به یادماندنی، تجربه ای منحصر به فرد را برای بازیکنان خود رقم بزند. این رویکرد، نشان دهنده تعهد راکستار به نوآوری و ارائه داستان های پیچیده و احساسی در دنیای بازی های ویدیویی است. تصمیمات گرفته شده در Red Dead Redemption، نه تنها بر این عنوان تاثیر گذاشت، بلکه راه را برای روایت های جسورانه تر و متفاوت تر در بازی های ویدیویی هموار کرد. در نهایت، این شجاعت در روایت گری، یکی از عوامل کلیدی موفقیت راکستار گیمز بوده است.
n
n
منبع: گیمفا
دیدگاه‌های کاربران
0 دیدگاهاولین نفری باشید که تجربه‌اش را می‌نویسد.